Ο Λαρισαίος που κατακτά τις διεθνείς αγορές με τα σαλιγκάρια

Ο εκπαιδευτικός που ασχολήθηκε με τον πρωτογενή τομέα μιλά για την σαλιγκαροτροφία, την πορεία της AGROFARMA και τις επιπτώσεις από την πρόσφατη κρίση

Συνέντευξη στον Γιάννη Ανδρεάκη

Αναμφίβολα ο Τάσος Υψηλάντης είναι πρωτοπόρος στον τομέα με τον οποίο ασχολείται επαγγελματικά, άλλωστε η πορεία του χαρακτηρίστηκε από μία «στροφή» που κάθε άλλο παρά συνηθισμένη ήταν… Πριν 19 χρόνια ο εκπαιδευτικός – καθηγητής Φυσικής – ασχολήθηκε με τον πρωτογενή τομέα και οδηγήθηκε στην σαλιγκαροτροφία. Ο χαρακτηρισμός του πρωτοπόρου μπορεί να στοιχειοθετηθεί από το γεγονός ότι το 2001 η μονάδα που δημιούργησε στο Ομορφοχώρι, λίγο έξω από τη Λάρισα, ήταν η πρώτη στο είδος της. Με συνετά βήματα ο Τάσος Υψηλάντης κατάφερε να δημιουργήσει μια καθαρά εξαγωγική επιχείρηση, η οποία στέλνει τα προϊόντα που παράγει σε χώρες της Ευρώπης, στα Αραβικά Εμιράτα, τις ΗΠΑ, τη Ν. Αφρική κ.α. Παράλληλα, ο Λαρισαίος «εξάγει» τεχνογνωσία πάνω στον συγκεκριμένο τομέα, καθώς προσκαλείται τόσο από μεμονωμένους εκτροφείς, όσο και από αντίστοιχα Υπουργεία Γεωργίας άλλων κρατών, ώστε να συμμετάσχει σε σεμινάρια.

Ο Τάσος Υψηλάντης, με τη συνέντευξη που παραχωρεί στη larissanet, δίνει τις βασικές κατευθύνσεις σε κάποιον που θα ενδιαφερόταν να ασχοληθεί με την σαλιγκαροτροφία, άλλωστε τον προσεγγίζουν εκατοντάδες από όλη την χώρα. Υπογραμμίζει την ανάγκη να υπάρχει επιχειρηματικό πλάνο, όπως επίσης μεράκι, όρεξη για δουλειά, υπομονή και επιμονή. Παράλληλα, κάνει ειδική μνεία τόσο στην τριετία 2009 – 2011 κατά την οποία πολλά βλέμματα τότε είχαν στραφεί στην εκτροφή σαλιγκαριών, όσο και στην δύσκολη τρέχουσα συγκυρία όπως στιγματίζεται από την κρίση που επέφερε η πανδημία.

«Στην σαλιγκαροτροφία, όπως σε όλες τις δουλειές, θα πρέπει να υπάρχει μεράκι, όρεξη για δουλειά, υπομονή και επιμονή»

Αναλυτικά, η συνέντευξη του Τάσου Υψηλάντη:

Κύριε Υψηλάντη, πώς θα σκιαγραφούσατε κατά την τρέχουσα συγκυρία το «στίγμα» της αγοράς σαλιγκαριών στην Ελλάδα;

Γενικά η αγορά των σαλιγκαριών δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη στην Ελλάδα. Και δεν εννοώ μόνο την κατανάλωση, αλλά κυρίως την εκτροφή και μεταποίηση. Ενεργοί εκτροφείς δεν νομίζω να υπάρχουν περισσότεροι των 20-25, και αν εξαιρέσουμε μια εταιρία στην Κόρινθο και την AGROFARMA, οι υπόλοιποι χαρακτηρίζονται σαν μικροί ή έστω μικρομεσαίοι παραγωγοί. Υπάρχουν βέβαια 2-3 μεταποιητικές μονάδες στην Δ. Μακεδονία, που εξάγουν εδώ και δεκαετίες, βασιζόμενες όμως σε σαλιγκάρια που συλλέγονται από τη φύση και εισάγονται κυρίως από τις γειτονικές χώρες. Την ιδιαίτερη αυτή κατάσταση επιδείνωσε η πανδημία του covid-19. Εμείς σαν αποκλειστικά εξαγωγική επιχείρηση, διανύουμε την χειρότερη σεζόν από το 2001 όταν ξεκινήσαμε την εκτροφή σαλιγκαριών. Οι εξαγωγές έχουν σταματήσει τελείως και δεν φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ τουλάχιστον για το 2020. Επιπλέον οι εκτροφείς δεν έχουμε ενταχθεί στα πληττόμενα επαγγέλματα, αν και από τα μέσα Φεβρουαρίου έως και το τέλος του χρόνου οι πωλήσεις μας θα αγγίξουν το αστρονομικό ποσό των 0 (μηδέν) ευρώ.

Σε ποιούς απευθύνεται το συγκεκριμένο προϊόν στην χώρα μας; Ποιές χώρες έχουν στην γαστρονομική παράδοσή τους την κατανάλωση σαλιγκαριών;

Η χώρα μας δυστυχώς δεν αγκάλιασε το σαλιγκάρι σαν τρόφιμο, αν και υπερτερεί κατά πολύ όλων των άλλων γνωστών κρεάτων. Περιέχει πολλές πρωτεΐνες και μέταλλα και ελάχιστα λιπαρά. Παρατηρείται κατανάλωση μόνο στην Κρήτη και σε περιοχές όπου κατοικούν αρκετοί Μικρασιάτες πρόσφυγες. Αντίθετα πολλές χώρες της Ευρώπης κυρίως αλλά και της Άπω Ανατολής και Αφρικής καταναλώνουν μερικά κιλά ανά κάτοικο. Χώρες όπως Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, καταναλώνουν μαζί πάνω από 100.000 τόνους ετησίως.

Πώς ξεκινήσατε τη δική σας ενασχόληση με τον τομέα της σαλιγκαροτροφίας;

Είναι μια μεγάλη ιστορία. Πρώτα ασχολήθηκα με την επιστήμη μου. Είχα φροντιστήριο σαν Φυσικός, αλλά κάποια στιγμή πήρα την μεγάλη απόφαση να κάνω τη στροφή στον πρωτογενή τομέα. Μετά από αρκετό ψάξιμο κατέληξα στην σαλιγκαροτροφία, επειδή σαν απόγονος προσφύγων μου άρεσαν και τα τρώγαμε, αλλά κυρίως επειδή δεν υπήρχε άλλη μονάδα τότε και πάντα ο πρώτος θα ακολουθείται από τους επόμενους. Αν βέβαια πετύχει. Ε, δόξα τω Θεώ καλά πήγαμε.

SS

Όταν σας προσεγγίζει ένας ενδιαφερόμενος για να ασχοληθεί με την αγορά σαλιγκαριών, ποιές είναι οι πρώτες κατευθύνσεις που του δίνετε;

Είναι αλήθεια ότι με έχουν προσεγγίσει εκατοντάδες ενδιαφερομένων, από όλη την Ελλάδα. Από Διδυμότειχο μέχρι Κρήτη και από Κέρκυρα μέχρι Ρόδο. Αυτό που τόνιζα σε όλους είναι να αγαπήσουν αυτή τη δουλειά, και να ακολουθήσουν επιχειρηματική πολιτική. Δηλαδή να κάνουν έρευνα αγοράς, να ψάξουν για εν δυνάμει πελάτες, να μετρήσουν τις δικές τους δυνάμεις αν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο δύσκολο και πολύ ανταγωνιστικό πεδίο. Τους ενημέρωνα για τα πραγματικά δεδομένα, και άφηνα να αποφασίσουν μόνοι τους για το τι μέλλει γενέσθαι.

«Δεν θέλουμε βοήθεια από αυτό το κράτος. Το μόνο που μπορεί να μας προσφέρει είναι να μην μας βάζει εμπόδια. Να μας αφήσει να κάνουμε τη δουλειά μας…»

Ποιές προϋποθέσεις θα πρέπει να διαθέτει αυτός που ενδιαφέρεται ώστε να ξεκινά από σωστή εκκίνηση την ενασχόλησή του με την σαλιγκαροτροφία;

Όπως σε όλες τις δουλειές, θα πρέπει να υπάρχει μεράκι, όρεξη για δουλειά, υπομονή και επιμονή. Καμία δουλειά – μάλλον οι περισσότερες δουλειές – δεν σου δίνουν χρήματα από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται κεφάλαιο για να ξεκινήσεις, αλλά και να διαβιώσεις ένα-δυο χρόνια μέχρι να φτάσεις στο σημείο να πάρεις ικανοποιητική παραγωγή. Χωρίς αγάπη, υπομονή και επιμονή δεν θα τα καταφέρεις.

Έχουν περάσει χρόνια, όμως όλοι θυμόμαστε ότι κάποτε είχε αναπτυχθεί ζωηρό ενδιαφέρον για την εκτροφή σαλιγκαριών. Τί «άφησε» στον χώρο εκείνη η  χρονική περίοδος;

Μου θυμίζετε μια περίοδο που όση πίκρα και στενοχώρια με πότισε τότε, άλλη τόση ικανοποίηση εισέπραξα μετά. Ήταν η τριετία 2009-2011. Υπήρξαν αρκετοί επιτήδειοι, που είτε δημιούργησαν αυτή τη φούσκα τότε, είτε την εκμεταλλεύτηκαν. Θυμάμαι ότι και με άρθρα μου και με παρεμβάσεις δημόσια σε τηλεοπτικά κανάλια τοπικά αλλά και πανελλαδικά, και με συνεντεύξεις, προσπαθούσα να προσγειώσω τον κόσμο στην πραγματικότητα. Εισέπραξα μόνο ειρωνεία, λοιδορίες και συκοφαντίες. Μερικά χρόνια μετά, βρέθηκαν κάποιοι που με ευχαρίστησαν επειδή με άκουσαν και γλύτωσαν τις οικονομίες τους από την τότε μαφία. Κάποιοι από αυτούς τους επιτήδειους βρέθηκαν κατηγορούμενοι στα δικαστήρια, κάποιοι άλλοι πρόλαβαν και εξαφανίστηκαν. Η AGROFARMA όμως είναι εδώ και συνεχίζει. Αυτή είναι η δικαίωσή μου

Ποιά ήταν τα βασικά βήματα της επιχείρησή σας, της Agrofarma, στην αγορά σαλιγκαριών;

Όπως προανέφερα, το όλο εγχείρημα στηρίχτηκε σε επιχειρηματικό πλάνο. Επειδή στο στάδιο της ανάπτυξής μας, πέσαμε στη δίνη της οικονομικής κρίσης, τα βήματά μας ήταν μικρά και σίγουρα. Πρώτα ένα μικρό διχτυοκήπιο δοκιμαστικά. Μετά από θετικές ενδείξεις, αυξήσαμε την έκταση των διχτυοκηπίων. Αργότερα αφού εδραιωθήκαμε στην Ευρωπαϊκή αγορά, προχωρήσαμε στην μεταποίηση και πάλι ένα βήμα τη φορά. Σήμερα εξάγουμε σε Ευρώπη, Αραβικά Εμιράτα, ΗΠΑ, Ν. Αφρική, κλπ. Ταυτόχρονα μας καλούν σε πολλές χώρες είτε μεμονωμένοι εκτροφείς, είτε σε συνεργασία με τα αντίστοιχα Υπουργεία Γεωργίας των χωρών, για εκπαιδευτικά σεμινάρια και εκπαίδευση των εκεί εκτροφέων. Μετά τη λήξη της πανδημίας έχουμε προγραμματισμένα σεμινάρια στο Μαρόκο και στην Αλγερία.

Ποιά είναι η γκάμα των προϊόντων που διαθέτετε και σε ποιές αγορές τα εξάγετε;

Εκτός από νωπά σαλιγκάρια που είναι το αρχικό προϊόν που παράγουμε από το 2001, πλέον διαθέτουμε κρέας σαλιγκαριών σε κονσέρβα (με σάλτσα ή χωρίς), καταψυγμένα σαλιγκάρια, χαβιάρι σαλιγκαριού και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το επόμενο βήμα στην διάθεση σάλιου σαλιγκαριού σε εταιρείες καλλυντικών.

Πόσο σας έχει επηρεάσει η πρόσφατη κρίση; Θα θέλατε να περιγράψετε τα σχέδιά σας για την ανάπτυξη της Agrofarma;

Η πρόσφατη κρίση της πανδημίας, δεν μας επηρέασε απλά, αλλά μας μηδένισε κυριολεκτικά τον τζίρο στα προϊόντα μας. Σκεφτείτε ότι οι χώρες με την μεγαλύτερη κατανάλωση στην Ευρώπη είναι η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία. Δηλαδή οι χώρες με τα περισσότερα κρούσματα και θανάτους λόγω του covid-19. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι όλο αυτό λήγει μέσα στο καλοκαίρι, οι άνθρωποι εκεί, που παλεύουν για τη ζωή τους και την επιβίωσή τους, το τελευταίο που θα σκεφθούν είναι να αγοράσουν σαλιγκάρια.

Κλείνοντας, εκτιμάτε ότι τα σαλιγκάρια θα μπορούσαν να ενταχθούν στην γαστριμαργική κουλτούρα του Έλληνα; Ποιές είναι οι προτάσεις για τη στήριξη και ανάπτυξη του συγκεκριμένου χώρου;

Θα απαντήσω με ερώτηση… Στην ηπειρωτική Ελλάδα υπάρχει αξιόλογη κατανάλωση ψαριών; Για χώρα με τόσο μεγάλη ακτογραμμή και τόσα πολλά νησιά, η μέση κατανάλωση ψαριού είναι πολύ μικρή. Επιπλέον θα έχετε ακούσει τη γνωστή φράση… «το καλύτερο ψάρι είναι το ζυγούρι» οπότε καταλαβαίνετε πως δύσκολα θα ενταθεί στην γαστριμαργική κουλτούρα του Έλληνα το σαλιγκάρι. Εκτός βέβαια των πληθυσμών που προανέφερα.

Όσον αφορά το μέλλον του χώρου, δεν θα πάψω να επαναλαμβάνω αυτό που ανέφερα δημόσια σε τηλεοπτική εκπομπή πολύ αγαπητού συναδέλφου σας που ασχολείται με αγροτικά θέματα… Δεν θέλουμε βοήθεια από αυτό το κράτος. Το μόνο που μπορεί να μας προσφέρει είναι να μην μας βάζει εμπόδια. Να μας αφήσει να κάνουμε τη δουλειά μας.

 

Πηγή: ENTΥΠΗ LARISSANET