Σ’ αγαπάω μ’ ακούς;…

Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς;… Κλαίνε τα μάτια του, του Σκρέκα κι είναι τα βράδια του φωτιά που τον καίνε στη Βουλή, χωρίς τον Βλαχογιάννη!… Πιοτό στο ποτήρι του, και τα δυο χείλη του φωνάζουν και λένε: «Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς, σ’ αγαπάω, μ’ ακούς; Σ’ αγαπάω σου λέω»…

 

Είναι απέραντη η μοναξιά του Σκρέκα στα βουλευτικά έδρανα τα τελευταία 4 χρόνια… Παλιά, όσο και να μην χωνεύονταν (κατά βάθος) είχε κι έναν Βλαχογιάννη δίπλα του να ξέρει πως τον νοιάζεται. Τώρα;… Τώρα μόνος!…

 

Αυτό του λέει ο βουλευτής και αύριο μεθαύριο υπουργός ξανά, ψιθυριστά στο αυτί του Βλαχογιάννη, πόσο τον θέλει μαζί του στα έδρανα…

 

… «Έχω στα στήθια μου, μα την αλήθεια μου, καρφί που πονάει. Είσαι στη σκέψη μου και κάθε λέξη μου για σένα μιλάει. Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς, σ’ αγαπάω, μ’ ακούς; Σ’ αγαπάω σου λέω. Είμαι μόνος, μ’ ακούς, είμαι μόνος, μ’ ακούς; Σ’ έχω ανάγκη, πεθαίνω»…

 

Είναι τόσο εξαιρετικό το κλίμα στις σχέσεις των δυο αντρών που φημολογείται ότι κάνουν και σχέδια για κοινές περιοδείες (… τις μισές μέρες θα οδηγεί ο Χασιώτης το αυτοκίνητο, τις άλλες μισές ο Γατσάς!)… Άσε που θα κάνουν και οικονομία κλίμακας στις βενζίνες…

Αγαπημένη μου… Όπως έλεγε κι ο Βωβενάργκ «οι μεγάλες σκέψεις έρχονται από την καρδιά»…