Εισβολή στην Συρία: Η αριστοτεχνική παγίδα των Αμερικάνων και οι επιπτώσεις

Πριν από λίγες ώρες ξεκίνησε και επίσημα η εισβολή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στα βόρεια σύνορα της Συρίας, τον Πρόεδρο της χώρας Ντόναλντ Τραμπ να εξαπολύει επιθέσεις και απειλές προς πάσα κατεύθυνση, σε διαδίκτυο και επίσημες δηλώσεις του. Η εισβολή ξεκίνησε ανεπίσημα μια μέρα νωρίτερα και συγκεκριμένα τα ξημερώματα, όταν νωρίτερα οι αμερικανικές δυνάμεις αποχώρησαν από την περιοχή με τις αντίστοιχες τουρκικές να βομβαρδίζουν άμεσα τις περιοχές. Γιατί όμως οι αμερικανικές δυνάμεις αποχώρησαν, δίνοντας στην ουσία το «ελεύθερο» στην Τουρκία να εισβάλει εντός ολίγων ωρών;

Τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα της Τουρκίας όσο ο καιρός περνάει και ο Ερντογάν δεν αλλάζει στάση σε μικροπολιτικό και μακροπολιτικό επίπεδο γίνονται όλο και χειρότερα. Η φήμη του χτυπάει το ναδίρ και η μοναδική ευκαιρία να διορθώσει την εικόνα του είναι μια νικηφόρα κατάληξη ενός πολέμου, μια τακτική που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες από…δικτάτορες (sic)! Οι ισχυρές δυνάμεις της περιοχής (Ισραήλ) αποβλέπουν εδώ και πολλά χρόνια στην δημιουργία του Κουρδικού κράτους ανάμεσα στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας, με σκοπό την πρόσβαση στη θάλασσα και την ανάπτυξη ενός ισχυρού οικονομικού και στρατιωτικού συμμάχου στην περιοχή που θα αλλάξει κατά πολύ τις ισορροπίες ισχύος. Η Ουάσιγκτον προσπαθώντας να ρίξουν στάχτη στα μάτια του Τούρκου ηγέτη, αμέσως μετά την ανακοίνωση αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων, δεν έδωσε το πράσινο φως για εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στην Συρία. Και εκεί ακριβώς είναι και η παγίδα στην οποία έπεσε ο Ερντογάν. Χωρίς την υποστήριξη των αμερικανικών στρατευμάτων και πλέον με τις διαλυμένες σχέσεις μεταξύ των δύο έπειτα από το παράπτωμα του Τούρκου ηγέτη, τα τουρκικά στρατεύματα έχουν ελάχιστες πιθανότητες για νικηφόρο αποτέλεσμα, τουλάχιστον μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα.

Ο κουρδικός στρατός (που στην ουσία είναι ο κύριος αντίπαλος της Τουρκίας σε αυτήν την εισβολή) δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει χωρίς υποστήριξη και χωρίς επιμελητεία. Οι Αμερικάνοι, έχουν όλες τις συγκυρίες υπέρ τους ώστε να αποτρέψουν από τον Ερντογάν να αναδειχθεί νικητής από όλη αυτήν την ιστορία. Το τεράστιο ρίσκο που πήρε ο Τούρκος ηγέτης θα έχει σημαντικές επιπτώσεις σε εσωτερικό επίπεδο. Αρχικά στην αμφισβήτηση των ικανοτήτων του από το ίδιο του το κόμμα και στη συνέχεια από το λαό. Μένει να δούμε και τις αντιδράσεις του PKK, του κουρδικού κόμματος της Τουρκίας που τα τελευταία χρόνια δείχνει να κερδίζει το χαμένο έδαφος του Ερντογάν. Ο τουρκικός στρατός δεν θα έχει καμία πιθανότητα πετυχημένης εισβολής από ξηράς χωρίς την συμβολή συμμάχων του, ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει απαγόρευση εισβολής από αέρος καθώς δεν έχει το ελεύθερο να εκμεταλλευτεί τον εναέριο χώρο της περιοχής.

Τέλος, όσον αφορά τον ΟΗΕ, αναμένουμε την ανακοίνωση του Συμβουλίου Ασφαλείας που λογικά θα καλέσει τα κράτη σε συμμόρφωση, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα επιβληθούν κυρώσεις. Μια συνηθισμένη ανακοίνωση για τέτοιες περιπτώσεις. Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν δύο εκδοχές για την κατάληξη εισβολής των τουρκικών δυνάμεων στην Συρία, οι οποίες παρόλα αυτά έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Πρώτον, ο εγκλωβισμός των στρατευμάτων στην περιοχή σε μια μόνιμη καθημερινή μάχη με τον κουρδικό δημοκρατικό στρατό μέχρις ότου να επέμβει ο αμερικανικός στρατός και, δεύτερον η άμεση αποχώρησή τους και η άμεση ήττα του Ερντογάν. Σε όλη αυτήν την ιστορία, ο κοινός παρονομαστής είναι πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι αντιμέτωπος με ένα τεράστιο πολιτικό κόστος που, μένει να μάθουμε πως θα το πληρώσει. Η παγίδα των Αμερικάνων ήταν καλοστημένη, προσχεδιασμένη και άρτια εκτελεσμένη!

Παναγιώτης Δήμος

Τελειόφοιτος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών (Πολιτικών Σπουδών και Διπλωματίας)

Πανεπιστήμιο Μακεδονίας