Ο Χρίστος Λιάπης στις 03/10/2019 στη Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας

O Ψυχίατρος και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρίστος Χ. Λιάπης, θα μιλήσει την Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2019, στις 18:30, σε εκδήλωση που διοργανώνει η Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας. Με το τέλος του Σεπτεμβρίου, ο οποίος έχει καθιερωθεί, παγκοσμίως, ως μήνας αφιερωμένος στη μάστιγα του αιώνα μας, τη νόσο του Alzheimer και με αφορμή το διήγημα της βραβευμένης Αμερικανίδας συγγραφέως, Άλις Μάνρο, «Η αρκούδα διάβηκε το βουνό», εμπνευσμένο από τον αγώνα που δίνουν καθημερινώς, ενάντια στη νόσο, εκατομμύρια συνάνθρωποί μας, ο Δρ. Λιάπης θα προσεγγίσει θέματα που αφορούν στην πρόληψη και αντιμετώπιση της νόσου του Alzheimer και της κατάθλιψης στην τρίτη ηλικία, αλλά και στην ελάφρυνση του βάρους των οικογενειών και των φροντιστών των πασχόντων από τη νευροεκφυλιστική αυτή νόσο.

Ο Δρ. Λιάπης δήλωσε σχετικά:

«Ευχαριστώ τη Βιβλιοθήκη της Καλαμπάκας, για την οργάνωση μίας ακόμη σημαντικής κοινωνικής και επιστημονικής πρωτοβουλίας, η οποία μου δίνει, αυτή τη φορά, τη δυνατότητα να  ενημερώσω τους συμπολίτες μου πάνω στη νόσο του Αlzheimer και τη γεροντική κατάθλιψη, όχι μόνον μέσα από τον δρόμο της επιστήμης αλλά και μέσα από τις εμπνευσμένες και παυσίλυπες ατραπούς της λογοτεχνίας. Για τη νόσο αυτή έχω μιλήσει και παλαιότερα, τόσο στην Καλαμπάκα, όσο και στα Τρίκαλα και στην Αθήνα. Αυτή όμως η εκδήλωση θα είναι διαφορετική, καθώς οι νευροεπιστήμες συναντούν τη λογοτεχνικά εμπνευσμένη δημιουργία, στο ξεχωριστό και ταιριαστό πνευματικό περιβάλλον της Βιβλιοθήκης της Καλαμπάκας, η οποία κοσμεί την κοινωνικοπνευματική ζωή της πόλης μας. Πρόληψη, φροντίδα και τιμή για  το ευαίσθητο, συνάμα δε και πάντοτε πολύτιμο, κομμάτι της κοινωνίας μας, που αποτελεί η Τρίτη Ηλικία. Για τους γέροντες και τις γερόντισσές μας που, όπως έχω δηλώσει και στο παρελθόν, οι εμπειρίες της ζωής τους και οι παρακαταθήκες τους αποτελούν πολύτιμα εφόδια αξιακής θωράκισης της κοινωνίας μας. Αυτές τις εμπειρίες και τα πνευματικά τους προικίσματα, καλούμαστε να διαφυλάξουμε από την «αρρώστια της μνήμης» και από την «αρρώστια της θλίψης», ως γιατροί, ως υπεύθυνοι πολίτες, ως συγγενείς και κυρίως ως κοινωνικές μονάδες χρήσιμες και ευγνωμονούσες προς τους απόμαχους της ζωής, τους οποίους οφείλουμε να διατηρούμε, στο μέτρο του δυνατού, υγιείς, ευτυχείς και αειθαλείς, προάγοντας την ποιότητα της ζωής τους».